ONE SHOT: - untittled-

Shayne: K, look at this oh!
Kyle: whats that your holding S?
Shayne: its a two butterflies, are they cute? (ipinakita ang butterflies)
Kyle: they're not cute you know. *rolleyes* why naman nasabi mo yan S?

Shayne: kasi they are made for each other, a couple i mean..

Kyle: pano mu naman nalaman na meant for each other sila aber? ano ka? si madam auring? *rolleyes*

Shayne: i just can feel it. tigilan mo nga yang kaka roll eyes mo nayan baka di na babalik sa dati yang mata mo. sige ka..

Kyle: at may pa meant for each other kapang nalalaman, ang bata bata mo pa nga oh!.

Shayne:  im not a child anymore. and im 7 years old na nuh.

Kyle: but im older than you so, im you're oppa! so behave!

Shayne:  duuh! whatver! (pinakawalan ang dalawang paroparo na nasa kanyang palad) *big sigh*

Kyle:   whats the matter S? (tiningnan si shayne at hinawakan sa kamay)

Shayne: kelan ko kaya mahahanap ang prince charming ko K nuh?
Kyle: bakit mo naman sya hinanap kung anjan na sa tabi mo ang hinahanap mo.
Shayne:  (tumingin kay kyle) huh?
Kyle: i said, will you be my princess? and i will be your prince? (lumuhud sa harap ni shayne at kinuha ang kamay)
Shayne: are you kidding K? right?
Kyle: no im not. can i shayne may bueneventura? (pinisil ang kamay ni shayne)
Shayne: yes! yes! yes kyle andrew buenevista.

pagkatapos sumagot ni shayne ay agad ni yakap at ini turn around sa sobrang galak, naging espesyal ang araw na yun para kina kyle at shayne, sa dalawang taong lumipas ay ganoon pa rin ang pakikitungo nila sa isat- isa hanggang..

kyle: my princess, i have something to tell you 

shayne: about what my prince?

kyle: im leaving 

shayne:  no, you can't leave!. were going to highschool pa and then college. right? what about your promise?
kyle: alam ko yun. but dad's decision is final na. :(
shayne:  bakit kayu aalis? di naba kayu masaya dito? :(
kyle: kelangan asikasohin ang busness namin sa australia. but ill promise you my pricess, ill call, text, chat to you.
shayne: talaga? :(
kylre: yes, so smile na? kei?
shayne: kelan alis nio?
kyle: tomorrow.
shayne:  whaat? bukas? as in bukas? bakit ngayun mo lang sinabi?
kyle: kagabi ko lang rin nalaman eh. im sorry my princess. and i love you.. f - forever..
shayne: i love you too my pince.. f - forever..

nagyakapan ang adalawa at napagpasyahang igugul ang nalalabing oras sa isat - isa. hanggang dumating ang araw kung saan aalis na ang pamilyang buenevista papuntang australia.

kyle: my princess, im going to miss you :'(

shayne: im going to miss you moreee my prince. takecare of yourself ha? and call me when you arrive. :'(
kyle:  yes my princess i will. so, i guess this is goodbye?
shayne:  no, it isn't. we will soon see each other my prince (nagsasalita in between sobs)
kyle:  hush now my princess.. i love you. f - forever.
shayne:  i love you too my prince.. f - forever

nagyakapan ang dalawang batang nagmamahalan sa huling pagkakataon. naputol ang kanilang moment ng tinawag na si kyle ng kanyang mga magulang habang siya ay nakatanaw lang habang papalayo ang kanyang prinsipe.

*****
biglang naputol ang pag muni muni ni shayne ng tapikin siya ng kanyang mare na si clarence. si clarence ang nag iisang bestfriend ni shayne simula nung umalis si kyle sa bansa. nakilala nia si clarence nung nasa 5th grade sila.

clarence: earth calling to shayne! hello! (nagwave sa harapan ni shayne)

shayne: ayy butiki naman oo! kanina kapa ba jan mare? may sinasabi ka?

clarence: ai hindi teh! kakarating ko lang at wala akung sinasabi. swear *rolleyes*

shayne: SORRY na mare. may iniisip lang yung tao. :(

clarence: sino naman yang iniisip mo? siya na naman ba?

shayne: hindi teh, hindi ko na siya iniisip. nag move on na ako "naka move-on na ba?" may bumabagabag lang mare.

clarence: anu naman yun? ang pakikipag date keh kenny ba?

shayne: hindi nuh, si bossing kasi eh, gustu niya ako yung makikipag meet sa isang big time na client. :(

clarence: anu naman ang pinuputuk ng butsu mo? eh, ang galing galing mo kaya sa ganuung trabaho. ikaw kaya ang best asset ng company na itey.

shayne: i know mare *naughty* hindi naman yun eh. yun uh (nag pout lips sa harapan ng monitor)buenevista! haaai.*big sigh*

clarence: anu naman nayun kung buenevista? ang rami kayang buenevista sa pilipinas nuh!

shayne:  kun sa bagay pero kinakabahan parin ako mare eh.

clarence: haaai.*big sigh* kung siya yang tao na yan eh di sana pina alam na nia sayu na uuwe siya dito sa pilipinas. diba?

shayne:  baka naging busy lang siya mare.

clarence: wow. bonggang bonnga naman nia kung ganun at mahigit 13 years na rin ang nag daan ni text o call man nga lang di niya nagawa at mag move on kana mare nuh, bigyan mo naman ng chance si kenny, magiging 21 years old kana at NBSB ka parin.

shayne: pag iisipan ku yang sinabe mo mare.

clarence: san dun? ang pakikipag date keh kenny?

shayne: yeeep.

*****

PHONE CONVO:

boss: mss. bueneventura, dont forget your luncheon meeting with mr. buenevista. i know you will close the deal in no time. i trust you.

shayne: yes sir, i will not let you down.

boss: update me sa happenings. kei? got to go now. bye.

shayne: bye 

END OF PHONE CONVO

pagkatapos maka usap ni shayne ang boss nia ay ginawa na nia ang mga ritual sa isang babae.

eksaktong 11 30am na tapos siya sa pag prepare sa sarili. bago umalis ay sumilip mu na siya sa salamin at nag sabi ng "perfect" at pumunta na sa tagpuan.

12:00NN

shayne:  good afternoon sir, im sorry im late.. (bakit ba kasi nakatalikod pato. wlang manners.hmmp!)

kyle:  good afternoon too. (humarap keh shayne)  its --- o - - ke ---i

shayne: (na shock sa nakita) you mr. buenevista?

kyle: yes. i am. and your ms. bueneventura? shayne may bueneventura?

shayne:  ye---yes. and and your kyle andrew buenevista? (mangiyak ngiyak na sabi nia)

kyle:  yes. ooh my god! my princess. (pumunta sa tapat ni shayne at niyakap)

shayne:  bakit ngayun ka lang nagpakita sakin? bakit?

kyle: im so sorry :(

shayne: lets get down to busness mr. buenevista. shall we?

nagsimula nang mag meeting ang dalawa about sa business ng bawat kompanya. makalipas ang isang oras at tatlumpung minuto na close ang deal.

shayne: thank you mr. buenevista for trusting our company.

kyle: your welcome. ummm. my princess?

shayne:  dont you ever call me my princess again kyle. shayne will do.

kyle: ok. so, lets eat lunch then?

shayne:  im sorry i cant mr. buenevista, i have some things to do pa. sorry and thanks (nguiti at lumakad)

kyle: "you cant get away from me my princess" i dont accpe no as an answer.

shayne: meh gagawin pa talaga ako kyle. please. 

kyle: just an hour. pretty please.

shayne:  okei.just 1hour. okei?

kyle: okei (smile)

*****

shayne: bakit dito mu pa ako dinala? pwede namang sa mall lang tayu kumain aah

kyle:  i want this date of ours to be romantic.

shayne:  whaat? date?

kyle: yes. date!

shayne:  ugh! your impossible.

nag snap ng fingers si kyle at nag silabasan ang mga waiter dala dala ang mga paboritong pagkain ni shayne, na ikinagalak naman ng huli.

shayne: wow.

kyle:  you liked it?

shayne:  ofcourse i do. (nag clap ng hands) heey, is this a setup?

kyle:  yes (nagkamot ng ulo)

shayne:  so you mean?

 kyle: yes, accomplice ko ang boss mo at si clarence.

shayne:  whaat da? kilala ka nila?

kyle:  yes, clarence is my sister and your boss is my bestfriend.

shayne:  bakit ngayun ko lang alam to?

kyle: nagtanong kaba? diba hindi?

shayne: yeah.yeah. so, lets eat na?

kyle: go ahead.

30minutes passed:

kyle:  shayne, i know marame akung kasalanan sa yu this pass 13 years, im so sorry about that. peru kahit di ako nakaka call, text or chat sayu, alam ko lahat ng detalye tungkol sayu thanks to my sister. sorry talaga, yung main reason lang naman kaya di ako naka communicate sayu is nag sumipag ako para sa araw na to. gustu ko kasi sa araw ng muling pagkikita natin di na ako aasa sa parents ko, gustu ko pagnagkita ulet tayu di na ako ang lampa na prinsipe mo na ma pro protektahan na kita sa mga masamang tao. and see, i made it. here i am today kasama ang babaeng mahal ko at mamahalin ku habang buhay.

habang nagsasalita si kyle ay panay labas ang mga luhang matagal na niyang iniipon para sa araw na ito. hindi na niya nahalata na lumuhod sa harapan si kyle at kinuha ang isang dark blue na asul na may ribbon sa gitna ng kahon.

kyle: i know its too early for this but i cant afford to loose you again, 

miss shayne may natividad beneventura  will you marry me?

shayne:  yees! yeees! i will marry you mr. kyle andrew reid buenevista!

kyle: i love you so much my princess.. i love you F - FOREVER..

shayne: i love you tooo much my princes. i love you F- FOREVER..

*END*

DEVON

      yung kwento ko nagsimula nung ako, ate jai, ate chaque, ate cef, ate lhai, timmy, kapatid ni timmy at kaibigan, ken, panyang, kuya joric at ate molie ay nung nasa bahay ng lola  ni panyang. 

   . nung nasa bahay na kami ni panyang agad pumasok si panyang sa kanila tas hinahap niya si devs, mga ilang minuto rin yung inintay namin si panyang pero wala pa rin kaya di ako nakatiis kaya pumasok kami sa bahay nila, pagkapasok ko nakita ko si tita lyn tas naka smile sabi niya samin salamat.with hawak kamay (ang bait ni tita.superr)  pagkatapos nia sabihin yun lumabas kagad si devs. dahil nga first time kung nakita si devs napatulala ako, parang nag slow motion yung nasa paligid ko. yung nasa isip kotalaga  ang ganda nia, ang liit ng mukha i mean, iba yung face nia pag sa personal super ganda.promise. tapos parang may sinabi si panyang ni devs, kaya lumabas si devs ng bahay, ako naman kahit bitbit ku yung mga gifts nila, agad agad akong lumabas para makita ko sya in close up. at ma picturan pa.hehe. talaga ang ganda nia. grabeeh. nung nakalabas na siya sa bahay nag usap sila ni kuya joric at ate molie. pagkatapos binalingan nia kami na kasama na si kuya joric sabi nia samin "salamat" tas sabi namin may gifts kami para sayu at kay james.nung time na yun kinilig ako kasi pagkasabi naming james, tumingin sya kay kuya joric then yung narinig ko sabi nia "bumait naba?" yun yung pagkarinig ko ,di ako sure ha pero yun yun ang nadinig ko. maypag ka bingi ako at that time kasi na star struck ako sa beauty ni devs.tapos di ko na intindi sabi ni kuya joric kasi nagkagulu na yung mga kapitbahay nila. may nagpa picture na. picture dito. picture doon. parang tumagal ata ng isang oras yung picturan namin at ako naman di papa huli picture lang ako keh devs tapos nasabi ko sa isip ko kahit anung angle maganda talaga siya and yung ngiti nia nakaka hawa talaga napapa ngiti ka rin, kahit tumingin kalang sa kanya tapos yung ngumiti siya napapangiti ka rin sobra. peru ang bait ni devs talaga, napansin ko pagkatapos nung magpa picture siya pa nga yung nag sasabi ng salamat. grabeeh. hanga ako sa batang to. tapos ng picturan session namin, nag suggest ata si kuya joric nun, punta kami star bucks narinig ni devs yung sinabi ni kuya joric sabi nia "tara. punta tayu" tapos kami super saya yung ngiti abot tenga kasi nga diba si DEVON SERON sasama samin sa ayala at mag sta starbucks pa.

     kaya yun bumalik sa loob si devs para mag ask ng permission ni tita lyn tapos sabi ni tita lyn hanggang 7pm lang siya mag stay sa starbucks kasi babalik pa siya ng manila, pagkatapos nun, gumura na kami sa ayala. nung nasa starbucks na kami nasa likod lang ako nakikinig sa mga sinasabi niya at nag kwe kwentuhan nila panyang, tim at iba pa. tapos itong si panyang ang sarap ka kwentuhan laugh trip na laugh trip ang birit tapos kami tawa ng tawa parang kami lang yung tao dun sa starbucks, tapos napansin ni devs tawa kami ng tawa kaya binalingan niya kami sabi nia "bat kayu tumawa?" sabi ko naman "kasi devs yang pinsan mo grabeh magpatawa" then ngumiti sya samin tas may sinabi, nakalimutan ko lang kung anu ang sinabi. (sorry, super startruck parin ako sa kanya at that time) pagkatapos na tahimik ang lugar dahil pinatuloy nila yung pagkain. after kainan, picture na naman kasi uuwe na si devs e. . ang pasimono. ako.hahaha. :P

   at dun natapos ang meet & greet ko keh devon seron .... soon to be a superstar  ♥

     

ONE SHOT: First Love

Devon: teacher! teacher! si James po oh is cheating!
James: no teacher im not cheating, she is just lying! (inirapan si devon)
Devon: your lying James, i saw you silip silip my paper. (napa smirk)
James: no im not! (ikot mata)
Devon: yes you are and why your so defensive ba? if i know guilty ka sa ginawa mo. umamin ka na lang kasi.
Teacher Jan: enough the two of you! your distracting your classmates!.
Devon and James: sorry teacher.
Teacher Jan: James, apologize to Devon.
James: why me? it must be her, she's accusing me of something that i never did.
Lyan: i saw James teacher Jan, he make silip silip in momay's paper.
James: thanks Lyan for that wonderful speech! (laser eyes)
Lyan: what James? im just telling the truth. (bumalik sa pagka upo at nag answer)
Teacher Jan: say sorry to devon james and you also devon say sorry to james.
Devon: teacher? why me? wala akong ginawa.
Teacher Jan: will the two of you say sorry? or ill call the attention of your parents?

       napailing lang ang dalawang bata sa sinabi ng kanilang guro datapwat sinunud parin nila ang sinabi nito. Devon May Seron pitong taong gulang samantalang si  Robert James Reid ay walong taong gulang  magka klase simula prep. simulat sapul hindi talaga ito magkaka sundo, parating nag aaway kahit sa mumunting bagay at mortal enemy ang turingan nila sa isat isa hanggang sa isang araw..

Lyan: hey! Momay, let's play outside. i've got new toys. (ipinakita ang bagong laruan)
Devon: naah, maybe next time bro. im not in the mood to play
Lyan: ok bro. (pumunta na sa labas)
James: hey ugly!. (hinawakan ang buhok)
Devon: (di umimik)
James: ugly momay! ugly momay!

  hindi parin pinansin ni Devon si James sapagkat lumabas ito at tinungo ang likuran ng classroom. nagtaka si James kung bakit ganun ganun nalang ang inasta ni momay, dahil sa kyuryusedad sinundan nia si devon at laking gulat nia sa nakita, ang isang Devon May Seron na palaban, pilya at palangiti ay andito sa likod ng classroom at umiiyak. dahil sa nakita hindi alam ni james kung anu ang gagawin kaya napag pasyahan niyang ipag alam ito sa kanilang guro, papa alis na sana siya ng naapakan niya ang isang kahoy na nakalikha ng ingay at naka agaw attensyon kay devon na umiiyak.

Devon: what are you doing here?

James: why are you crying momay? (lumapit kay devon)

Devon: none of your business payatot! leave now!

James: are you crying because of what i said earlier?

Devon: ofcourse not!.

James: so, why your crying nga e?

Devon: i said its none of your business and please evaporate!

James: i won't leave you here until you tell me the reason.

        niyakap niya si Devon para ipadarama nito na nasa tabi lang siya na kahit di sila magkaibigan ay handa siyang makinig dito. dahil sa ginawa ni James ay napahagulgul na nang tuluyan si Devon. habang si James ay hinagod lang ang kanyang likod. ilang minuto ang nagdaan ay kumalma na si Devon.

James: will you?
Devon: (sigh) im leaving.
James: what? i don't understand what your talking.
Devon: i said, were leaving. my dad is sick and tito suggested that dad will seek treatment in NewYork.
James: will you come back?
Devon: i don't know James. i don't know. i don't want to leave. i like here. but i have no choice but to leave and leave my friends here. (tumulu ang mga luha)
James: (pinunasan ang mga luha) i understand what you've been through. but its for your dad's sake.

   dahil sa narinig ni James ay biglang nakaramdam siya ng lungkot pero agad niang pinawi ito para damayan si devon sa mga oras na iyon.

James: please stop crying momay. for the sake of your father. if he saw you crying, baka lala ang condition nia. and i want to say sorry for what ive done to you for the past decades, years, months, weeks ang days. i hope you forgive me and one wish before you go, can we be friends?
Devon: I  am also sorry for all those bad stuff that i've done to you and i hope you also forgive me too. and yes, from now on we are friends and i also forgive you and thank you for comforting me James. i feel relieve!
James: what are friends for? right? (wink) and please momay stop crying nah. and i know tito will be in good form as soon as you get there in NY.
Devon: thank you so much james. your an angel sent from above! (ngumiti)
James: Devs, take this.

tinanggal ang necklace na nasa liig niya at isinuot sa liig ni Devon.

James: from now on, i gave that necklace to you. it symbolizes our newly found friendship.

Devon: i can't accept this james. its too expensive.

James: its not expensive but it has a sentimental value for me and i gave that to you so that when your sad and lonely, just open that and youll find my picture there. (ngumisi ng napaka tamis)

Devon: thank you so much. james, please also take this.

  

   tinanggal ang necklace na nasa liig niya at isinuot sa liig ni James.

Devon: this came from my mom's also, i also want to gave this to you that it also symbolizes our newly found friendship.and if your lonely and sad open that and youll find my picture there. (ngumisi)

James: cool. thank you momay.

Pagkatapos mag usap at nagpalitan ng mga necklaces ay nag ring ang bell, bumalik ang dalawa sa silid nila na hawak hawak ang kamay, napansin naman iyon ng guro at mga ka kalase nila pero di na nila tinukso ang dalawa para maka iwas na rin sa gulo. nang matapos ang klase..

James: what time is your flight tomorrow?

Devon: 6:00pm.. will you come?

James: ill try. ill tell my mom first but definitely ill be there.

Devon: how sweet of you DD!

James: what di you call me? DD?

Devon: yes. from now on, ill call you DD!

James: DD stands for what?

Devon: Dahing Dude (cool niang sabi)

James: cool! i like it. and from now on, ill call you MM!. momay for short.

Devon: love it dd!. thanks. so, ill get going nah, my mom is here. see you tomorrow. bye DD!.

James: bye MM!. see you!

nang makita ni james na nakasakay na si devon sa sasakyan nila ay 

pumasok na rin siya sa kanyang sasakyan.

12 years later..

Devon:  Goodbye New York! Hello Philippines! 

habang nag lalakad si devon sa NAIA para hanapin ang mga taong susundo sa kanya ng biglang tumunog ang kanyang iphone 4, dali dali niang binasa ang mensahe habang naglalakad ng biglang..

BBLLAAAG!

James: WTF!! (iritadong sabi nia sa nabangga)

Devon: im sorry mister. its my bad. (nagsasalita habang pinupulot ang mga gamit na nasa sahig)

James: next time miss, please watch where you goin.

Devon: im sorry again.

       Pagkatapos humingin ng sorry ng dalaga ay umalis na ito at tinungo ang mga taong kumakaway sa kanya. 

habang si James naman ay tutungo na sana sa dapt niang puntahan ng biglang may naapakan siya, tinignan 

nia ito kung anu yun at laking gulat nia na isa pala itong diary, kinuha nia ito at binuksan para malaman kung sino ang nagmamay ari pagka bukas na pagka bukas nia at nabasa kung sino ang nagmamay ari ng diary na yun ay biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso.

                 Three days after ng encounter ay dun lang nahalata ni devon na nawawala pala ang kanyang pinaka iingatang diary . hinahalughug na nia ang buong kwarto at walang diary ang nakita napatigil siya  sa kanyang paghahanap ng tumunog ang iphone4 nia at nagtaka kung sino ang tumawag sa kanya, nagtaka man ay sinagot parin nia ito.

Devon: hello? who is this?

James: is this devon may seron?

Devon: yes speaking, and you are?

James: i am the person who found your diary.

Devon: thanks god that you got my diary.

James: i am planning to returned it to you the day i found it but, it slipped to my mind until when i remember it today. are you free today?

Devon: thank you mister. your a heaven sent. meet me at the glorietta 3pm today. is that ok? 

James: sure sure. 

Devon: thank you again.

         Pagkatapos mag usap sa unknown caller ay napa isip siya na parang pamilyar ang boses ng unknown caller di lang niya ma pinpoint kung san at kelan niya narinig ang boses na yun, mga ilang minuto rin siya nag isip pero wala siyang ideya kaya tiningnan nia ang orasan at eksaktong 2pm na kaya pumanhik na siya sa banyo at naligo pagkatapos maligo ay nagbihis, nagsuot siya ng isang polo shirt na kulay blue at pinarisan ng isang maong shorts at naka gladiator sandals, pagkatapos mag bihis ay isinuot na nia ang pinakamahalagang bagay sa tanang buhay nia, kahit san siya magpunta ay suot suot niya ito.

       Eksaktong alas 3 na na ng hapon ng makarating si James sa Glorietta, agad niyang hinanap ang babaeng naka suot ng kulay blur na polo shirt, iginala niya ang lugar nang masipat nia ang babaeng nagmamay ari ng diary, ng makita niya ito ay biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. di nia mawari na sa mahigit 12 years ay magkikita na sila sa babaeng matagal na niang inaasam.

James: hi miss devon!. 

nang marinig nia ang boses ng lalake ay nag angat ito ng tingin, ng makita nia kung sino ang lalakeng nakapulot ng kanyang diary biglang bumaliktad ang kanyang mundo, huminto ang oras at kinakabahan siya ng todo todo, hindi nia ine expect na ang taong nakapulot ng kanyang diary ay walang iba kung di si James.

Devon: James!

James: hello momay!.

Devon: where's my diary?

James:  aren't you asking me to take a sit?

Devon: no! i want my diary back! (sigaw nia sa binata)

James: whoa! calm down ems!. im goin to returned it anyway. here (ibinigay ang diary)

Devon: thanks! (biglang umalis)

James: (hinabol ang dalaga) hey!. that's it? its been 12 years, di ka ba makikipag usap sakin?

Devon: bakit naman ako makikipag usap sa mga taong sinungaling? abeer?

James: are you angry at me because i never showed in the airport?

Devon: hell yes!

James: mm, im so sorry about that, hindi ako nakapunta dahil si mom ay sinugod sa hospital.

Devon: another excuses?

James: no im not. gustung gustu kong pumunta sa airport at that time but di pwede. i hope you understand

Devon: im so sorry din if i acted that way, i was expecting you to showed up at the airport and nung nalaman kung hindi ka darating, sumama yung loob ko. im sorry dd!.

James: its ok. am i forgiven?

Devon: yes you are! 

      niyakap ni James si Devon sa sobrang saya, at dahil dun bumalik sila sa table kung san umupo si Devon kanina, sila'y nagkwentuhan, nagtawanan at nagkulitan ng biglang makita ni James ang necklace nia na ibinigay nia kay Devon 12 years ago.

James: thanks MM!

Devon: for what? 

James: for taking good care of that (tinuro ang necklace)

Devon: no beggie DD!. this necklace reminds me of our friendship and it is so specail for me. wer's mine by the way?

James: its still here. wherever i go im wearing it. its my lucky charm (ngumiti ng sobra sobra) .. alam mo ba kung bakit ko yan binigay sayu?

Devon: yes, cause it symbolizes our friendship.

James: eeek! wrong!

Devon: you said that 12 years ago noh.(roll eyes)            

James: part of it is true but the main reason is that, i love you not as a friend but more than that, remember nung parati kitang inaasar, ginawa ko yun para mabaling ang attention mo sakin. i want your attention at that time badly kaya parati kitang inaasar, gustu kung makipag usap sayu nang di ka inaasar but when im near you i feel my knees are soft na parang di na ako makakalakad sa sobrang kaba kaya inaasar nalang kita. saying ugly to you is not what it means it just says the opposite. wala lang talaga akong courage to say that to you. and-..

     hindi na natapos ni James ang kanyang sasabihin dahil Devon sealed it a kiss, na nagsasabing mahal din niya ito. nagpbalik sila sa wisyo ng pumalakpak ang mga parokyano.

Devon: i also love you James ever since i laid my eyes on you but i don't have enough guts to tell you at that time.

James: i love you Devon May Seron, f - ..Forever 

Devon:  i love you too Robert James Reid. f -..Forever

**END**       

      

gamble love: chapter 40 (ending)

ivan: tita!

       daling pinuntahan ni ivan ang tita na nakahandusay sa sahig, habang si fretz ay kumuha ng pampaypay si mm naman ay pinuntahan ang ina kung san inilapag ni ivan sa sofa.

mm: ma! gumising ka.. ma! (kinuha ang isang paypay na nasa kamay ni fretz)

dd: dalhin nalang natin si tita sa hospital..

tita lyn: wag na iho, okei lang ako. sumakit lang ang ulo ko (hinimas ang ulo)

fretz: are you sure tita that you are really uki?

dd: i insist tita,its better to go to hospital para naman ma check up ka.

blet: tama si dd tita, wala namang ma wawala po kung magpa check up. diba :wink:

tita lyn: oh sya, sya at para tantanan nio na ako. magpapa check up na ako.

****

mm: hows my mom doc?

doc: nagka overfatigue lang ang mama mo. and she has to rest muna. and, pede na rin kayung maka uwe.

mm: thanks doc.

doc: ah, iha, i have something to tell you

mm: tungkol po saan?

doc: tungkol sa sakit mo. and lets talk this sa office ko.

mm: ok doc. susunod nalang po ako. papa unahin ko lang po munang maka uwe sina mama doc.

doc: okei, puntahan mo nalang ako sa office.

mm: okei doc. thanks uleet

***

dd: what took you so long?

mm: kinausap ko lang yung doctor and love birds, pwede bang ihatid mo muna si mama sa bahay susunod nalang ako.

mama: bakit naman anak? may problema ba?

mm: wala naman ma, kakausapin lang ako ni doc about sa sakit ko. lovers, kayu muna bahala sa mama ha? nasan pala si kuya ay?

      habang nag sasalita si mm ay may dalawang pares ng mata na tumataas ang dugu sa inaasta ng dalaga, na para bang hindi siya pinapansin nito. at biglang tumaas ang dalawang kilay at kumunot noo ng binata ng ini mensyon nia ang pangalan ng kuya kuyahan nia.

dd: he's not here. he went to the airport. 

         tango lang ang sinagot ni mm sa binata na di nia binalingan ng tingin dahil alam nia na nakatingin ito sa kanya, kaya binaling nia sa ina ang attensyon.

mm: ma, mauna na kayu ha? pagkatapos kung kausapin si doc ay uuwe kagad ako.

      tango lang ang sinagot ng ina at ng kaibigan at iniwan na nia ang ina at kaibigan at tinahak ang office ng doktor. nang malapit na siya sa office, napansin nia na may sumusunod sa kanya, huminto sya at nilingon kung sino ang sumusunod sa kanya ng makita nia kung sino ay nagulat siya dahil di nia inaasahan na susundan sya ng binata.

mm: bat ka andito? sinusundan mo ba ako?

dd: obviously yes, and sasamahan kita sa doktor obviously (rolleyes)

mm: diba sabi ko, mauna na kayu. 

dd: excuse me ha, ang sinabi mo lang kaya ay " love birds, pwede bang ihatid mo muna si mama sa bahay susunod nalang ako." (sinunod ang sinabi ni mm)

      nang ma realize nia na yun nga yung mga katagang sinabi nia ay nasampal nia ang kanyang noo. habang si dd ay aliw na aliw sa inakto ng dalaga.

mm: anung tinitingin tingin mo jan?

dd: ang cute cute mo kasing panoorin. di nakaka umay.

mm: anong akala mo sakin? pagkain?

dd: hindi. ikaw ang aking anghel na nagliliwanag sa walang kwenta kung buhay.

    napanganga si mm sa sinabi ng binata. di man nia aminin, may kunting kiliti syang naramdaman sa sinabi ng binata. nakita iyon ng binata kaya nilapitan nia ang babae at pinisil ang pisnge ng huli. ginawaran ng binata ang isang madaling halik si mm sa labi na ikinagulat ng huli. daling tumalikod ang ang dalaga na aakma sanang lalayu sa binata, di naman naka ligtas sa mga paningin iyon ng binata kaya agad niang pinulupot ang kanyang kamay sa baywang ng dalaga at ginawaraan ulet ng isang halik na tumagal ng mga ilang minuto.

         napabalik sa wisyo ang dalawa ng biglang may tumikhim sa kanilang unahan nang nakita kung sino, napagtanto ni mm na ang doktor pala yun. agad naman pinamulahan ang dalaga habang ang binata ay napakamot sa kanyang ulohan at ngumiti ng lokong loko.

doc: come on in lovers

    sumunod naman ang dalawa kung san pumasok ang doktor. nang nasa silid na sila ay di nag salita ang mm instead ang doktor ang unang nagsalita.

doc: siya pala ang sinasabi mo sakin iho? 

dd: yes tito.

doc: you have a great taste daniel.

mm: (di na natiis ang mga pinagsasabi ng dalawang lalake) excuse me po ha, sa sawsaw lang, dee, bat tito ang tawag mo sa kanya?

doc: miss velasco, me and daniel are mag tito cause his father and i are brothers. half brothers to be exact.

dd: to cut the story short, me and sam are cousins to the father's side.

    nang marinig ni m ang pangalang sam ay biglang umasim ang mukha nito. nahalata nama iyon ng binata kaya agad niang klinaro ang kanyang sinabi.

dd: its not her. its samuel's, cousin of fretz.

mm: what a small world.

doc: ooh, you met my son pala?

mm: actually yes po, were barkada in our college days but when i got amnesia di ko na alam kung asan na sya. 

doc: well, he's here in the phil iha, he just arrived. and sinusundo sya now ni ivan. remember the day nung sinabi ko sayu na i have a colleague na isang neurologist?

mm: yes po, si samuel ba yung tinutukuy nio?

doc: yes iha.i hope he has a good news about sa condition mo. 

dd: what's her condition ulet tito?

doc: miss velasco..

mm: mm nalang po.

doc: mm has an alzheimers disease. its a condition in which the patient's brain will deteriorate. the cerebral cortex here is affected and we are verry lucky kasi nasa stage I pa sya. 

dd: anu po yung stage 1 tito?

doc: sa stage na'to ay magiging makakalimutin na sya, ito yung stage kung saan yung decision making nya ay mahina at ang paggawa ng mga komplikadong task ay mahihirapan na sya. and this disease is irreversible iho.

    hindi alam ni dd kung pano mag react sa mga pasabog na sinabi ng tito nia, gustu niang magwala sa nalaman pero nanatili syang kalmado dahil ayaw niang masaktan ang dalagang pinakakamahal nia, habang nag usap usap ang dalawang lalake si mm naman ay nakayuko lamang at nakikinig sa mga sinasabi ng tito ni dd. 

mm's thought:  sana hindi nalang bumalik yung alaala ko kung magkaka ganito man lang pala, pano na si mama? at si .. si .. papa? gustu ko pa syang makasama, gustu ko syang makilala. matatanggap paba ako ni ann bilang kapatid? matatanggap nia kaya kame.. kame? may kame paba ni dd? matatanggap ba nia ang sakit ko?

         sa pagmuni muni nia ay di nia namalayan na lumuluha na pala sya, nahalata iyon ni dd kaya inaangat nia ang mukha ni mm na nakapabalik wisyo sa kanya. si dd naman ay pinahiran ang mga luhang dumadaloy sa mata ni mm gamit ang sariling kamay.

dd: hush now my angel. everything's gonna be ok. i will not gonna leave you. 

mm: bat dee, my memory will lost so soon.

dd: di mo ba narinig si tito, sam is here and i guess there's a treatment na in your condition.

mm: di dapat tayu aasa kay sam, panu kung wala syang dalang good news? pano kung di na talaga ako gagaling? matatanggap mo pa ba ako?

dd: ofcourse, matanggap kita. at ang yung kondisyon mo matatanggap ko (hinalikan sa noo si mm) tito, is their a prevention para di agad makalimot si mm?

doc: the best intervention  as of now is the recollection of the past. compile pictures from the past kung pwede start nung bata pa sya up until now, to prevent isolation at ma manage ang kondisyon. and in her daily activities she has a routine.

mm: routine? yung pabalik balik?

doc: yes em, and you also must provide her safety , wag na wag nio nang iba ibahin ang mga furnitures or any arrangement sa bahay para di ma trigger yung pagiging makalimutin nia. and taman nutrisyon ang dapat iha ha. this intervention is to delay the kondition not to cure. may mga medications akong ibibigay sayu iha.

    tango lang ang isinagot ng dalawa sa doktor. at  binigyan na ng reseta si mm. pagkatapos nun ay umalis na ang dalawa sa hospital.

***

monk's residence

ann: dad, i can't believe it. that b*tch is my step sister.! no way dad.

mr.monk: ann iha, please stop calling your sister that. she has a name.

ann: whatever. basta, i can't accept her as my sister!

 mr.monk: (tumayo)

ann: where are you going?

mr.monk: to your sister's house. you coming?

ann: no way!. besides, i have things to do.

     iling lang ang isinagot ng dad ni ann sa kanya. agad syang pumunta sa kanyang kwarto at nagbihis. habang ang kanyang ama ay papunta na sa bahay ng mga velasco.

***

velasco's residence

tita lyn: bat ang tagal nila?

fretz: tita, huminahon po kayu. baka ma binat ka.

tita: di kasi ako mapakali fretz e. parang may something na mangyayari

fretz: tita, nag teks na sakin si mm, sabi nia papauwe na daw sila ni dd.

tita: salamat naman sa dios.

diiiing .. dooong .. diiiing .. dooong ..

fretz: ako na po tita. (binuksan ang pinto) 

mr.monk: good evening, is this the velasco's residence?

fretz: yes sir. sir, i guess we met before?

mr.monk: ohw, i forgot to introduce my self. im mario monk.

fretz: you are the father of ann. right?

mr.monk: yes. and the father of mm. may i?

fretz: ohw, sorry. halika po kayu. pasok po. sayu pala nagmana si mm sir, carbon copy na carbon copy.

tita: sina mm naba ..

     hindi natapos ni tita lyn ang sasabihin dahil sa di inaasahang bisita na nakita, habang si tito mario ay binigyan ng magandang ngiti ang ginang na naka panganga sa huli. agad naman napabalik sa wisyo ang ginang at nagsalita.

tita: mario, anung masamang hangin ang humatid sayu dito?

tito: ganyan kaba bumabati sa isang bisita lyn?

tita: (kumunot ang noo) sa pagkaka alam ko, hindi kita bisita at hindi ka tanggap sa pamamahay na to.

tito: hindi ikaw ang ipinunta ko dito kundi ang anak ko.

tita: sorry, wala siya dito. natutulog na. nagpapahinga.

tito: babalik na lang ako bukas lyn. (ngiti) salamat irn sayu iha (ngiti)

fretz: ah. eh. wala po yun tito. (ngiti)

         papalabas na ng bahay si tito mario ng biglang iniluwa sa pintuan ang bulto nina mm at dd. nagulat ang tatlo sa nakita. samantalang si tito mario naman ay binigyan ng isang matalim na tingin ang mama ni mm na nahalata naman ng dalaga.

dd & mm: good evening sir.

tito: good evening daniel. iha, (niyakap ang anak)

     nagtaka man ang mm sa ginawa ay niyakap nalang nia ang lalakeng yumakap sa kanya.

mm: hindi na po ako maka hinga.

tito: im sorry. so, anung ginawa mo sa hospital?

mm: aah, ee. sino po kayu?

tito: ha? di mo ko kilala?

mm: hindi po. (tiningnan ang mama nia, fretz at dd na naguguluhan)

dd: tito, i told you earlier mm has alzheimers and nasa stage 1 na sya.

tita: stage 1? di kita maintindihan iho.

blet: with all due respect po, pwede po bang maya na tayu mag usap sa kalagayan ni ems.

      na gets naman ni fretz ang ibig ipahiwatig ni blet. kaya pumunta sya kagad ni mm na inalalayan papunta sa kwarto nia.

fretz: bud,lets go to your room muna .. nood tayu ng anime? diba gustu mo yun?

mm: fretz, di ako bata para alalayan mo. oo, alam ko may sakit ako pero wag nio naman ipa mukha sakin na wala akong kwenta dito sa bahay.

       hindi na mapigilan ni mm ang hinanakit na kanyang nadarama sa mga pinaggagawa ng mga kaibigan at magulang nia. feel nia ay baldado na sya. kaya't agad siyang lumabas ng bahay at tumakbo ng tumakbo ng bigla niang nakita si ann, na nasa sasakyan at agad bumaba ng makita si mm.

ann: well, well, ang swerte ko naman.

mm: ann, anu- anung gina gawa mo dito?

ann: papatayin ka.

       habang sinasabi ni ann ang mga katagang yun ay agad itinutok ni ann ang baril sa harap ni mm, habang si mm ay gulat na gulat sa inasta ni ann.

mm: ann, maawa ka, pwede naman natin tong pag usapan diba? ..

ann: hindi na to madadaan sa matinong usapan ems, lahat nang akin ay inagaw mo na.

mm: ann, wala ako ng ina agaw sayu.

ann: anung wala? una si dd. ngayun si daddy naman. akala mo makukuha mo lahat pwes hindi. HAHAHA.

mm: ann, maawa ka. please. (sabi nia in between sobs)

       ****

tita: nakita mo na siya?

dd: hindi tita e. try ko dito.

        lakad takbo ang ginawa ng kanilang mga kaibigan pati sina tita lyn at tito mario mahanap lang nila si mm, ng biglang may narinig sila'ng malakas na putok ng baril na nagpa tayo sa kanilang balahibo at nagpakaba sa kanilang dibdib. 

     dali daling pinuntahan nila kung nasan ang putok,  nakita nila si mm na naka handusay sa kalsada na duguan habang si ann ay tawa ng tawa at may sinasabi..dali daling pinuntahan ng ama ang anak na parang nababaliw sa katatawa. si dd naman ay dali daling pinuntahan ang dalaga na naka handusay sa kalsada.

dd:  be, be .. please hold on. please.. please.. (iyak na sabi nia)

ann: HAHAHAHA. sa wakas, wala na ang kontrabida. HAHAHAHA.

tito: ann!. what did you do?

ann: pinatay ang mortal enemy ko. see dad, she's dead.. daniel will be mine. HAHAHAHAHA.

dd: your insane! (binalingan si mm)

tita lyn: anaak!. wag kang bibitaw. tumawag ka ng ambulansya mario. maawa ka sa anak natin. em, wag kang bibitiw. wag mung iwan si mama ha?(in between sobs na nagsasalita)

blet: tita, anung nangyari?

fretz: buuud!!.

      nang makita ni fretz ang kaibigan na duguan ay agad agad niang nilapitan ang kaibigan at hinawakan ang kamay.

fretz: buud, please hang oon. diba, diba, sabi mo pupunta tayu ng bora diba?.

blet: tita, tito, dalhin na natin si ems sa hospital. bago pa mahuli ang lahat

  ***

tita: doc! doc gawin nio lahat mabuhay lang ang anak ko.

       hingal na sabi ng mama nia habang isinugod si mm sa operating room hanggang may humarang sa kanla na isang nurse.

nurse: mam, hanggang dito lang po tayu. mag intay lang tayu sa waiting area.

tita: nurse, wag nio pabayaan ang anak ko ha? iligtas nio sya.

        tango lang ang iginawad ng nurse at pumasok na sa operating room, habang si tita lyn ay napa hagulhul sa isang tabi. pinuntahan ni dd ang tita nia, at niyakap.

dd: hush tita, mm will be alright.. hindi sya pababayaan ng dios.

***

devon: mommy! mommy! why  are we going to the cemetery?

daddy: because today is the death anniversary of  your tita baby.

devon: why is she dead anyways?

daddy: aah. err. (tiningnan ang asawa na para bang humihingi ng tulong kung anu ang i sasagot sa anak)

mommy: because, papa Jesus wants her in heaven..

diiing. dooong.. ding... dooong..

devon: i guess, thats momi lola and daddy lolo already..

    dali daling pinuntahan ng bata ang pintuan para pagbuksan ang lola at lolo nito.

devon: they're here! they're here!

momi lola & daddy lolo: happy birthday baby!. (ibinigay ang regalo sa bata)

devon: thanks po. i thought you forget my birthday.

lolo: kami? malilimutan ang birthday ng aming apo?. hindi pwede yun.

mommy: maya mo na buksan yang gifts mo ha?

devon: yes mom. daddy, lets go nah,

daddy: yes mam, parating na.

***

cemetery:

devon: is that your friend dad? 

daddy: yes baby.she was our  friend way back in college days.

mommy: and she's my sister too. and lolo's daughter.

lolo: she's a sweet daughter. i love you so much iha. and i miss you so much.

devon: bakit po sya namatay?

lolo: she was imprisoned iha, and ililipat sana sya sa mental hospital but nalaman nalamang namin na the day na ililipat sya, she committed suicide.

devon: that's horrible lo.  may tita ann rest in peace. (inilagay ang puting rosas)

dd: ann, kung nasan ka man ngayun, sana'y maligaya kana sa piling ng may kapal. 

mm: kung hindi sana ako dumating sa buhay mo, hindi sana ka mamatay ngayun. patawarin mo ako.

dd: be, wala ka namang kasalanan sa nangyari. it was destined to happen.

devon: mom, please don't cry, baka ma sad si tita ann nian.

    dahil sa sinabi ni devon ay biglang humangin ng napakalakas at biglang may liwanag na papalapit sa kanila at  binalot ang sementeryo ng maputing ilaw.

ann: daddy, tita lyn sorry sa ginawa ko at inasta ko nung ako'y nabubuhay pa. sanay mapatawad nio ako.

daddy: matagal ka na naming pinatawad anak.

tita: tama ang daddy mo iha. matagal ka na naming pinatawad.

ann: salamat po, (binaling ang attensyon kay mm) ems, kapatid ko, sorry sa ginawa ko sayu especially nung..

mm: ann, wala kang ihingi ng tawad. naiintindihan kita. ako ang dapat humingi ng tawad sayu.. 

ann: ssshhh. wag kanang umiyak ate, past is past. narito ako dahil gustu kong humingi ng tawad sa inyu. at daniel, pagka ingatan mo ang ate ko, pretektahan mo sya sa mga taong masama ang attensyon sa kanya at sayu ko na rin iaasa ang daddy.

dd: makaka asa ka ann. salamat sa lahat.

ann (ginawaran ng ngiti) at ikaw naman devon, please do takecare your lola, lolo, daddy and especially your mom, wag maging spoiled brat ha? and be a good girl always, if you miss me, tumingin ka lang sa langit naroon lang ako, nag babantay sayu at sa inyong lahat. salamat at paalam.

      matapos magsalita ni ann ay biglang nawala ang nakakasilaw na liwanag sa buong kapaligiran at napabalik sa wisyo ang lahat. mga ilang minuto ang nag daan ay napag pasyahan nila na umuwe na sa bahay para idaos ang 3rd birthday celebration ng nag iisa nilang anak.

devon: moomy! moomy!. am i beautiful?

mm: yes my princess. you are beautiful not only today but everyday.

devon: thanks mom. daddy! were have you been?

dd: sinundo ko lang sina tita fretz at tito blet mo along with james, kadadating lang nila kasi sa australia.

mm: they're here??

dd: yees my queen. 

mm: so? tara my king? 

devon: why are you both excited mom? daig nio pa ang nag birthday.

mm: im sorry princess, i just really miss my bestfriend badly.

devon: ooh? so tita fretz is your bestfriend?

mm: yes my princess.

dd: eheem, shall we?

    at pumunta na sila sa garden kung san idinaos ang birthday party ng anak. nang nasa garden na sila ay agad hinanap ni mm ang bestfriend at agad naman nia itong nakita kasama ang asawang si blet.

mm: buuuud! i miss you!.

fretz: i miss yooou more buud!.

mm: so how's australia? how's kuya ay? and sam?

fretz: freakin cool. si ayy, is engaged already. half filipino and half aussie. about sam, he is now the CEO of Massachusetts General Hospital. so how's your condition?

mm: wow. bigatin na talaga nila nuh, one of this days, ill visit them. aah the alzheimers thing? naah, next week is my last treatment, minsan nakakalimot ako but dee and devon are always here to help me. kaya di ko pa nalilimutan ang mga bagay bagay.

     habang nag usap usap ang mag bestfriend ay si devon naman ay naka tago sa likod ng momi nia na para bang natatakot. habang tinitingnan nia si fretz.

fretz: that's a  good news. is she devon?

mm: yes, she is. say hello to tita fretz princess.

devon: hello po. (mahinang saad nito)

fretz: hello devon. you know, you look like your mother when she was young. carbon copy na carbon copy.

devon: really tita? but, sabi po nang ibang bata negra daw po ako and demonyo.

fretz: wag mo nalang pansinin yan iha. insecure yan sayu.

blet: heey devon. im your tito blet, your daddy's bestfriend and i agree at what tita fretz's tld you, you know every person in this world is unique and  physical matters doesn't matters as long as you are true to yourself and wala kang ina agribyado.

devon: thanks po tito. sa sinabi mo. and ill remember that.

fretz: ohw, here's our birthday gift. hope you like it.

devon: thanks po tita. (kiss on the cheeks) mom, can i went to my friends? can i dad?

dd: xure..

    iniwan na ni devon ang kanyang mga magulang para pumunta sa kaibigan ng bigla siyang na dulas, ng biglang may humawak sa kanyang bewang at nasalo ito.

lalake: are you ok miss?

devon: yes. thank you for saving me.

lalake: next time, please be careful. by the way im james.

devon: im devon. devon alexandra monteverde. and your?

james: im james robert  jackson. nice to meet you.

fretz: son, there you are. ohw, you meet devon.

james: mom, is she?

blet: yes son. she is.

james: ooh! happy birthday miss devon. (humalik sa pisnge)

devon: thank you.

    nakita ng mga magulang ni devon ang ginawa ni james kaya pinuntahan nila ito. pero nung palapit na sila ay yun din naman ang pagka alis ng dalawa. 

fretz: familiar ang pagtatagpo nila bud nuh?

mm: huh? what you mean?

fretz: remember when dd bump you way back college?

mm: yes. (nag blush)

dd: it was all destiny baby. and whatever the obstacles are we are still be together.and will you marry me for the second time around  mrs. mio mainase antoinette velasco monteverde.?

]

mm: para kang sira!. 

dd: dont ruin the moment baby.

mm: (tumawa) yes, i will marry you mr. monteverde.

dd:  i love you mrs. mio mainase antoinette velasco monteverde.

mm: i love you too mr. dylan daniel  anthony monteverde

**.END.**

_________________________________________________

writers speech:

                waa. sorry kung natagalan ang pag post sa ending, sa totoo lang nahirapan akong pumili kung anung ending ang maganda and while writing na writers block ako. kaya natagalan. and waaa. sana nagustuhuhan nio ang ending. sorry ha, kung di naka pasa sa standards nio. and salamat sa mga nagbasa nang FF na'to, salamat sa pag iintay ng next chapters. and sorry kung parati ko kayung binitin. and salamat sa mga comments nio. sobrang salamat.

-posts nio lang po sa ibaba kung nagustuhan nio ba ang ending ng ff ko. please do. para naman next time if magsusulat ako ill improve my craft.. thank you so much sa tumangkilik.

LIVE. LOVE. LAUGH. RESPECT = GOODVIBES

gamble love: chapter 39

fretz, blet, ivan, doctor's, nurse's and patients: awww.

dd: what's that for? (hinaplos ang namumulang pisnge)

mm: dahil sayu nawala ang memorya ko. dahil sayu nakaratay ako sa kama nang dalawang taon.dahil sayu nawala ang sampung taong buhay ko. at dahil sayu ang sakit sakit na dito (turo sa puso habang umiiyak).

dd: im so sorry be, hinanap kita kung saan saan pero hindi talaga kita makita. im so sorry. (hinawakan ang kamay ng dalaga)

mm: (agad kinuha ang kamay) yan lang ba ang sasabihin mo sakin? wala kabang ipapaliwanag sakin ha? (banghag nia kay dd)

dd: ano naman ang ipapaliwanag ko sayu? i told you everything 10years ago. (naguguluhang tanong nia sa kausap)

mm: ha! nag maang maangan kapa. total, likas mu na ata ang isang sinungaling.

dd: whaat? i dont know what youre talking be.

mm: wag na wag mo kung ma be,be dahil matagal na tayung tapos.

dd: no, that cant be be. mahal kita. mahal na mahal.

mm: jan ka magaling Dylan Daniel Anthony Monteverde! ang pagiging sweet mo. hindi na ako tatablan ng paganyan ganyan mo. tsee!


dd: im telling the truth ems, i still love you (hinawakan ang balikat ng dalaga at niyakap)

   agad agad kumawala si mm sa yakap ng binata para imamukha nito na hindi na nia mahal ang lalake. habang ang mga kaibigan nia pati ang mga doctor's, nurses at patients ay nakatingin lang sa kanila. para bang nag aabang kung anung susunod na mangyayare sa isang teleserye.

mm: wag mo nga akong mahawak hawakan. as if namang pinatawad kita. magsama kayu ni ann! 


    agad agad umalis ang babae na hila hila ang kaibigang si fretz. habang ang tatlong kalalakihan ay nagsitinganan lang sa isat-isa. mga ilang minuto ring hindi nag imikan ang tatlo. napagtanto ni dd na habulin ang mm para maliwanagan siya sa mga sinasabi nito. lalakad na sana siya ng biglang hinawakan ni ivan ang kamay nia.

ivan: wag na cous. she needs it.

dd: whaaat? kelangan ko siyang kausapin. hindi dapat ganito ang mangyayari cous.

ivan: i know. pero lets give her time. kaka regain lang nia ng kanyang memorya.

blet: tama si ivan dude, lets go home na muna. para makapag pahinga ka.

      nanlumong nagpa tiubaya si dd sa mga kaibigan papuntang parking lot. habang naglalakad ito ay bigla niang na alala ang sinabi ni mm tungkol kay ann.

dd: bakit na sali si ann dito?

blet: whaat?

dd: narinig nio ba yung sinabi ni mm kanina? sabi nia ann.

ivan: yep. narinig ko yun, bat naman nasali si ann?

blet: baka may alam si ann sa mga pangyayari dito.

dd: tara, puntahan natin siya.

    napagpasyahan nilang puntahan si ann sa kanilang bahay para maliwanagan ang mga tanong nila kung bakit sinabi ni mm ang mga katagang yun. nang nasa parking lot na sila ay agad agad sumakay si dd sa sasakyan ni blet habang si ivan ay sumakay sa kanyang sasakyan. makalipas ang isang oras ng pagmamaneho ay umabot na sila sa bahay ni ann. dali daling bumaba si dd para mag dorbell.

diiiiing .... doooong .... diiiing ... doooong ..


aleng ipin: (binuksan ang pinto) sino po sila?

dd: andyan po ba si ann?

aleng ipin: si miss ann po? ay oo po, boyfriend kaba ni miss ann?

blet: mga kaibigan nia po kami.

aleng ipin: akala ko boyfriend po siya (tinuro si dd) ni miss ann. ang gwapo gwapo nio po kasi ee.

ivan: aheeem!.

aleng ipin: ay. mga bata pasok na po muna kayu.

     pumasok ang tatlong binata sa mansyon nang mga monk at iginaya sila ni aleng ipin sa living room.

aleng ipin: anu po ang gustu niong inumin?

blet: kahit ano nalang po.

aleng ipin: pati ako? gustu mo?

ivan: pwede po bang kausapin si ann?

aleng ipin: dcge cge iho at tatawagin ko muna si miss ann.

     at lumakad na si aleng ipin para tawagin ang amo. habang wala ang ale ay napahagikhik si blet at dd sa ginawa ni ivan sa ale. habang si ivan ay seryoso parin kahit na iirita na sa ginagawa ng kaibigan.

blet: dude, your so scary out there.

ivan: hindi ako nakipaglaroan blet, naparito ako para malaman ang katotohanan at para narin kay lil sis.

    nang marinig ni dd ang sinabi ni ivan ay naging seryoso ang mukha nito at tiim bagang tinitignan ang kaibigan, nahahalata na ni blet na may tensyong namumuo sa dalawa kaya  napatigil sya sa pag tawa at tinignan si ivan. may sasabihin pa sana ito pero di na natuloy dahil andun na si ann.

ann: waaaa! daniel! is that you? (napa hug kay dd) how are you? its been 10 long years, san kaba nag susuot ha?

ivan: eheem!

ann: im sorry. hey ivan! kamusta kana rin? at ikaw blet? hows fretz?

dd: ann, we came here to ask you something.

ann: about what? i can see that it is urgent kasi napa sugod pa talaga kayu dito.

ivan: its about mm.

     nang marinig ni ann ang pangalang mm ay napalunok siya  sa kanyang sariling laway. nakita iyon ng tatlong lalake, at agad nag salita si dd.

dd: please tell us what happen 10 years ago.

ann: for what pa dee? ang tagal na nun kahit malaman nio pa ay di na rin malalaman ni mm yun!

dd: pano mu nalaman na di nia nalalaman? nagbalik na ang kanyang memorya at dahil that accident 10 years ago ay kinamumuhian na nia ako!

blet: calm down man.

dd: how can i calm down when the woman i loved the most hates me? tell me blet!

    hindi makapagsalita si blet sa sinabi ng kaibigan, imbes na magsalita pinili nalang niang hagurin ang likod ng kaibigan para kumalma ito. binalot ng katahimikan ang silid. ng biglang nagsalita si ivan.

ivan: ann, alam ko may alam ka sa nangyari 10 years ago and kung anu man yun ay mapapatawad ka namin kung meron ka mang ginawang masama.

ann: at ako pa ngayun ang may kasalanan nito? it was 10 years ago and kasalanan yun ni mm kung bakit sya na aksidente.

        habang nag tatalo sila ay di namalayan ni ann na nasa bahay na pala ang kanyang ama na nakikinig sa kanila, habang nakikinig ay narinig nia ang pangalang mm at biglang nagsalita.

mr. monk: si mm na aksidente?

ann: (tango)

mr. monk: kelan?

ann: dad, why are you so worried?

mr. monk: the complete name of your friend mm is Mio Mainase Antoinnette Velasco? 


ivan: yes sir. bakit nio po kilala ang kaibigan namin?


mr. monk: oh my god! where is she right now? ano ba ang nangyari sa kanya? is she ok right now? please tell me young boy about her (pagsusumamo kay ivan)


ivan: she was suffering from amnesia for almost 10years but bumalik na ang kanyang alala sir, napa rito po kami para tanungin ang anak nio kung may kinalaman ba sya sa pagka aksidente ng kaibigan namin.


ann: i told you, wala akong kinalaman!. and dad, why are you so worried? 


mr.monk: (buntung hininga) iha, remember nung bata kapa?


ann: (tango)


    habang sina blet, dd at ivan ay nakikinag sa ama na ann na nagkwe kwento. si dd ay kumalma na at tiningnan si ann na para bang papatayin nia ito.


mr. monk: ang batang babae na ini kwento ko sayu ay si mm iha.


ann: whaaaat? you mean? she's  my.. my.. my.. sister!


mr. monk: yes iha. she's your sister.


ann: NO! that can't be!.


   habang umiiyak si ann sa nalaman hindi naman naka imik ang tatlong lalake na halatang di makapaniwala sa mga nalaman. nabalot ulet ng katahimikan ang silid at ang hikbi lang ni ann ang naririnig. ilang minuto na ang lumipas ay nagsalita ulet ang kanyang ama.


mr. monk: how is she? (baling kay ivan)


ivan: i think she's ok sir. umalis po kasi siya bigla sa hospital.


mr.monk: what? why?


dd: nag away po kasi kami tito.


mr. monk: daniel, ano ang kinalaman mo dito?


dd: tito, kaya ko po ipina urong ang kasal namin ni ann dahil po kay mm.


mr monk: what do you mean? (naguguluhang tanong sa binata)


dd: since sam died my life was a mess and when i met your daughter mm she brought my life back and i really love her tito. its almost 10years but i still love him. 


mr.monk: i understand. nanggaling na ako dyan.


    dahil sa narinig ni ann ay tumingin ito kay dd at tumayo.


ann: hindi ako makakapayag na maging masaya kayu ng babaeng yun!. sana namatay nalang siya.


blet: i knew it. may kinalaman ka sa pangyayari noon.


ann: yes!. ako ang dahilan kung bakit na aksidente sya. at ako rin ang dahilan kung bakit na aksidente kayu ni sam!. HAHAHAHA. 


dd: so? ikaw ang nagtanggal ng break ng sasakyan namin?


ann: yees my dear dd!. HAHAHAHA


dd: how could you do that to your bestfriend??


ann: hindi ko sya bestfriend shes my mortal enemy. inagaw ka nia sakin!. nang dahil sa kanya hindi muna ako pinag uukulan ng panahon. palagi nalang si sam. si sam.. si sam.. and when sam died, i was verry happy dahil ma papansin mo na ako. but i was wrong, when that b*tch arrived in your life. again, di muna ako pinansin.. kaya gumawa ako ng paraan para mawala siya sa paningin ko. and that time was perfect nung umalis ka at sya lang nag iisa sa cafe!


dd: what did you say to her witch?!


mr. monk: dd!. wag na wag mung masabing witch ang anak ko at ako ang makakalaban mo!


ivan: dude!


dd: she'll never get away from this!.


   habang nag papalitan ng salita si mr.monk at ann. si blet naman ay agad kinuha ang phone at kinunan ng video ang mga pangyayari. habang si ivan ay hinawakan si dd dahil alam nia na hindi ito kayang pigilan ang emosyong nangdadaloy sa kanyang katawan at baka anu pa ang magawa nia sa babae.


mr.monk: ann iha! kahit magkapatid kayu ni mm ay walang magbabago. 


ann: anung wala? di mu pa nga siya nakikita ay super worried kana sa kanya pano nalang kung makita kayu!


mr.monk: (umupo at hinagod ang sentido)


dd: yoou! anung sinabi mo kay mm?


ann: gustu mung malaman? oh sige, mapilit ka eh! sinabi ko lang sa kanya, na si sam lang ang ka iisang babaeng minahal mo. ginawa mo syang gf dahil makamukha sila at naalala mo si sam sa kanya. at ipinakita ko sa kanya ang mga piks nio. at ayuun. nag drama ang kafatid kung negra at yuun, paaak! sapuuul! HAHAHAHA.


dd: tama ka nga! magka mukha nga sila but si mm at sam ay magkaiba, may mga katangian si sam na wala si mm na minahal ko. at dahil dun, minahal ko si mm bilang siya. hindi bilang si sam..


     dali daling lumabas si dd sa mansyon ng mga monk habang ang dalawang kaibigan ay sumunod sa kanya habang si ann ay tawa pa rin ng tawa, samantalang ang kanyang ama ay naka upo sa sofa at niyakap ang anak.


dd: ha! that b*tch! how could she do that to her sister!.


blet: dude, calm down!.


ivan: hindi naman nia alam at that time na kapatid pala nia si mm ee.


dd: kahit na. nang dahil sa kanya nagalit si mm sakin.


ivan: hindi mo ba sinabi sa kanya tungkol kay sam?


dd: hindi ee. na unahan ako ng takot cous.


ivan: cous. kung mahal ka talaga ni mm, ay matatanggap ka nia kahit ang nakaraan mo ay matatanggap nia.


blet: pssst. tapos naba pag se senti nio jan? (tumawa ng lokong loko)


ivan: anung tinawa tawa mo jan? may problema na nga tong tao, tawa kapa jan ng tawa.


blet: ill tell you on the way! so, hop in.. dali!.


    naguguluhan man ay pumasok na sa sasakyan ang dalawang lalake at dun itinanong sa kabigan kung bakit masaya ito.


ivan: what happen to you? bat naka ngisi ka jan?


blet: dee, your problem is solved.


dd: whaat?


blet: i said your problem is solved. 


    ibinigay ni blet ang phone nia at sinabihan ang kaibigan to push the play button. at ginawa naman yun ng dalawa. ng makita nila ang video ay abot tenga ang ngiti ni dd. ilang oras nagdaan ay naabot na nila ang bahay ni mm. dali daling lumabas sa sasakyan si dd at agad nag doorbell.


diiiing .... dooooong ... diiiiiing ... doooong ...


fretz: bat andito ka?


dd: i have to clear my name. asan sya?


fretz: nasa kusina, kumakain.


mama lyn: sino yan iha?


fretz: ah.. eeh. si blet po at ivan tita.


     nang marinig ni mama lyn ang pangalang ivan ay dali dali itong pinuntahan ang binata pero ng paglabas nia ay nakita nia si dd at agad umasim ang mukha.


mama lyn: bakit ka andito?


dd: tita, i want to clear my name.


mm: for what? para saktan ako!. no way!. 


dd: please hear me out be. i know, malaki ang kasalanan ko dahil hindi ko sinabi sayu ang tungkol kay sam but, lahat ng sinabi ni ann sayu ay puro walang katotohanan.


mm: pano ako maniniwala sa mga pinag sasabi mo? wala ka ngang pweba!. tss!


blet: ems, watch this


     naguguluhan man ay kinuha nia ang phone at pinindot ang play button, habang pinapanood ni mm, mama lyn at fretz ang video ay pangamba at takot ang nararamdamn ni dd. habang ang dalawang lalake ay kampanteng kampante sa kalalabasan. mga ilang minuto ay natapos ang video pero di parin nagsalita ang dalaga.


dd: be, si ann ang may kasalanan kung bakit ka nagkakaganyan. aaminin ko, oo, hindi ko sinabi sa yu tungkol kay sam dahil natatakot ako. natatakot ako kung malaman mo baka yan din ang isipin...


   hindi natapos ni dd ang sasabihin dahil hinalikan na sya ni mm. nag huhudyat na pinatawad na nia ito at para narin ipa alam na mahal na mahal parin nia ito. habang ang mga kaibigan nila ay masaya dahil nagbalikan na ang dalawang taong matagal na ipinaglayu ng tadhana. biglang naputol ang kanilang halikan ng biglang..


BLAAAAAG!

________________________________________________________

good evening mga makikinang na hiyas. supeer dupeer sorry kung supeer late na dugtungan ang ff nato. supeer busy lang po talaga sa school. graduating na kasi e. kaya yun. & kahit po OL ako sa fb. di naman po ako nakababad nang matagal, lurk mode lang ako palagi sa sobrang busy. sana po mapatawad nio po ako. sa delayed ng kadugtung, but anyways, chap 39 is here na pala. sana nagustuhan nio ang chap na'to. sorry kung hindi nakapasa sa standards nio.. & 2nd to da last chap na to, so sana, abangan nio ang huling chapter ng gamble love.

- sino yung taong biglang bumagsak?

-magkakabati pa ba ang magkapatid na ann at mm?

-may second chance pa ba sina mama lyn at mr. monk? 

-gagaling paba si mm sa kanyang naturang sakit?

- magkakaroon pa ba ng happy ending ang storya nina mm at dd? o 

- hahamunin ulet ng tadhana ang pag iibigan ng dalawa? 

ABANGAN ang HULING KABANATA sa BUHAY nina MM at DD

comments are still highly appreciated :)